Τα παραπάνω δείχνουν, ότι ο νομοθέτης στοχεύει σε ένα αρκετά συγκεκριμένο και ευρύ πλέγμα ικανοτήτων, που αφορούν τόσο τη νοητική, όσο και την κοινωνικο-συναισθηματική ανάπτυξη. Βέβαια, ο δρόμος από τη σύλληψη του νομοθέτη, ως την υλοποίησή της είναι μακρύς, καθώς συνδέεται με ένα πλήθος παραγόντων, που ανάλογα την επιτρέπουν ή την παρεμποδίζουν.

Παρόλο που δεν μπορούμε να ισχυριστούμε, ότι οι συνθήκες λειτουργίας των Νηπιαγωγείων μας είναι ιδανικές, ωστόσο θα ήταν παράλειψη να μην επισημανθεί, ότι έχουν γίνει σημαντικά βήματα που επιτρέπουν αρκετή αισιοδοξία. Τα βήματα αυτά αφορούν:

Το αναλυτικό πρόγραμμα προσδιορίζει την εργασία του ελληνικού νηπιαγωγείου, που υλοποιώντας το Ν. 1566/85, τονίζει, ότι "αφετηρία και σημείο αναφοράς για τη σύνταξή του αποτελεί η ισόρροπη και ολόπλευρη ανάπτυξη των νηπίων". Για το λόγο αυτό, το πρόγραμμα χωρίζεται σε 4 ευρείς τομείς ανάπτυξης, δηλαδή ψυχοκινητικό, κοινωνικο-συναισθηματικό, αισθητικό και το νοητικό ? δεξιότητες. Μέσα από την ανάπτυξη των παραπάνω τομέων επιδιώκεται, ώστε το νήπιο:

Ειδικότερα το αναλυτικό πρόγραμμα, "έχει δομηθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να προχωρεί η οργάνωσή του σταδιακά από τις γενικές ενότητες στις επιδιώξεις, στις επιμέρους ενότητες και τέλος στους στόχους, η υλοποίηση των οποίων βρίσκεται μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων των νηπίων και αποτελεί κύρια φροντίδα της καθημερινής παιδευτικής πράξης".

- Περιλαμβάνει στόχους διατυπωμένους εξελικτικά, ώστε να ανακλώνται σε αυτούς το επίπεδο της εξέλιξης, στο οποίο βρίσκονται τα νήπια και το επίπεδο ανάπτυξης που επιδιώκει να επιτύχει στο σημείο αυτό το νηπιαγωγείο.
- Περιλαμβάνει ενδεικτικές δραστηριότητες επίσης σύστοιχες με τους στόχους και το γενικότερο επίπεδο των νηπίων.

Το πρόγραμμα είναι πλούσιο σε ενότητες που καλύπτουν κάθε τι που σχετίζεται με τον κάθε τομέα. Ακόμη πλουσιότερο είναι σε στόχους, καθώς υπάρχουν ενότητες που υλοποιούνται με περισσότερους από έναν στόχους. Τέλος οι δραστηριότητες που υλοποιούν τους στόχους, επειδή, όπως ήδη τονίστηκε, είναι ενδεικτικές, μπορούν να γίνουν άπειρες ή να περιοριστούν στο μέτρο που κρίνει ο/η Νηπιαγωγός. Φάνηκε ακόμη η μεγάλη σημασία που δίνει το πρόγραμμα στη δημιουργικότητα, καθώς επιστέγασμα όλων των ενοτήτων, σε όλους τους τομείς, αποτελεί η δημιουργική έκφραση του νηπίου, που υποκινείται μέσα από τις καταστάσεις προβληματισμού.

Το ίδιο σημαντική θέση κατέχει στο πρόγραμμα και η γλωσσική ανάπτυξη. Γι' αυτό η συμβολή της γλώσσας ως μέσου περιγραφής και ρύθμισης των δραστηριοτήτων (ψυχο-κινητικός τομέας), ως μέσου οικοδόμησης των χωρικών σχέσεων και των οργανωμένων γνώσεων και ως μέσου επικοινωνίας, οργάνωσης της κοινωνικής συμπεριφοράς και εσωτερίκευσης των κοινωνικών κανόνων (κοινωνικο-συναισθηματικός) τίθεται ως προμετωπίδα των στόχων κάθε τομέα.

Παρόλο που, τόσο το περιεχόμενο του προγράμματος, όσο και οι μεθοδολογικές προσεγγίσεις είναι βασισμένες στις σύγχρονες ψυχοπαιδαγωγικές αντιλήψεις για την προσχολική αγωγή, τονίζεται ότι "δεν αποτελούν πανάκεια και τροχοπέδη της εφευρετικότητας του/της Νηπιαγωγού. Ο/Η Νηπιαγωγός έχει επομένως αρκετή ελευθερία να δομήσει τα καθημερινά του/της προγράμματα σύμφωνα με τις συνθήκες που επικρατούν στην ιδιαίτερη περιοχή που εργάζεται, έτσι που να αντανακλούν τη δική του/της ανεπανάληπτη προσωπικότητα, τις κλίσεις και τις δεξιότητές της. Το περιεχόμενο των δραστηριοτήτων αντλείται από τον ίδιο ή τους διαφορετικούς κύκλους των εμπειριών και γνώσεις που προσφέρει το φυσικό και κοινωνικο-πολιτιστικό περιβάλλον".